Hastalık Psikolojisi ve Sistem

‘’Bazen beynimi yitirdiğimi hissediyorum. Gözlerim kapalıyken yüzümün tam önünde bir nesne durduğunu ve o nesnenin suratıma çarpacağından korkuyorum. Gece karanlıkken nesnelerin değişimlendiğini ve başka türlü canavarlara döndüğünü görüyorum ama nedendir bilmiyorum hani deneyimlediğim tarzda bir şekil değil bunlar görmediğim duymadığım hissetmediğim hiçbir şekilde bilişlerime yerleştirmediğim türden.

Bir insanın söylediği cümleyi saatlerce kafamda düşüne biliyorum ve onun üzerinden diyalog geliştiriyorum. Bu diyaloglar gerçekten karşıdaki nasıl cevap verir, nasıl düşünür üzerine oluyor ve onunla konuşuyormuşçasına saatlerimi alıyor, hatta günlerimi. Canımı sıkan bir olay varsa daha önce ya da şimdiki geçmiş zamanda onun nasıl olduğunu aylarca düşünebiliyorum. O olayın geçtiği mekâna gittiğimde aynen bir tiyatro sahnesi gibi her şey gözlerimim önünden geçip gidiyor.

Yoruldum özellikle insanların soru sormasından yoruldum.

İnsanların konuşmalarından bıktım usandım. Çok konuşmuyor musunuz gerçekten?

Yalan atıyorlar üstelik insanlar hiç çekinmeden çok kötü çok ve mide bulandırıcı değil mi sizce de?

Bir de insanlar nasıl bu kadar mutlular nasıl gülebiliyorlar. Ben görünce şaşırıyorum bu dünyada o kadar kötü şey var ki yinede insanlar gülebiliyor. Çok ilginç gerçekten ve aslında kahredici.’’

 Bu şekilde kendini ifade eden bir hastanın ona cevaben ve ona yardım amacı ile uzmanın söylediği sabah kalkıp abdest alacaksın ve iki rekât namaz kılacaksın ve her başladığın işte besmele çekeceksin olacakmış. Bu nerden çıktı biliyor musunuz? Dicle Üniversitesi Psikoloji Bölümünde Klinik Psikoloji dersini veren bir hocanın ders notlarından çıktı. Şuanda yanılmıyorsam gelecek pazartesi günü bu hocamız psikoloji 4. Sınıf öğrencilerine bu bilgilerini soracak Allah yardımcıları olsun diyorum.

***

 Hastaneler ve hastalıklar üzerine hiç düşündünüz mü özellikle psikiyatri servisleri üzerine… Bana çok bilinçlice yapılmış geliyor bu servisler. Neden insanlar ruhsal anlamda hastalıkları ile dolaşamaz ve neden toplumda onlara karşı bir aşağılama vardır düşündürücü. Bir insanın beyninde dönen kaotik düşünceler örgüsü sistemin temeline ters geliyor ki bunlar için bu kadar ilaç bu kadar servis kurulmuştur. Cidden rahatsızlık duyan birçok hasta var ama genelde hastalık çerçevesi açısından sistemin yapmaya çalıştığı sadece kişiye işlerlik kazandıra bilme. Jean-Paul Sartre tarafından Almanya’daki Sozialistisches Patientenkollektiv (SPK) yani Sosyalist Hastalar Kolektifi’nin * yayınladığı kitabın önsözünde yazdığı yazıda da görüldüğü gibi psikiyatristinde aslında hasta olduğunu ama sadece onun ‘’tedavi’’ edici bir statüye getirildiğini söylemektedir. Bize eğer bir tedavi uygulanıyorsa bunun temelinde sadece çalışılabilecek kadar tedavi uygulandığı unutulmamalıdır. Birçok psikotik hastada tamamında tedavi diye bir şey olmadığını belirtmek isterim ama nevrotikler de işler değişebilir. Sadece psikotiklere kazandırılabilecek şey farkındalıklarını artırma ve yaşamlarını idame ettirmeleri için yeterli bilince ve enerjiye sahip olma verilebilir.

Bunları düşündüğümüzde bence sistem kendi yarattığı hastalıkları ( ki dikkat edilirse bütün hastalıklar DSM-IV tanı kriterlerine uygunluk bakımından değerlendirilir) sistematik olarak birkaç soru babında değerlendirdiği bu sorunların içine girene hasta dendiği görülmektedir. Bu şekilde insan yozlaşır, emeğinin farkına varmaz ve nasıl yaşadığının nerde olduğunun kim tarafından yönetildiğinin hiçbir önemi olmayacaktır.

Apolitik olmanın günümüzde bir erdem sayıldığı şu yüzyılda insanların sürüleşmiş (aynı elbiseden binlerce insanın giydiği bir sürü) ve sevişmelerinden tutun ta giydiği donlara kadar müdahalede bulunan, konuşmalarına izin verilmeyen, düşünmeleri istenmeyen bir topluluk oluşturmak isteniliyor. Aslında şu bu anda olmuş durumda hani biz bir hayvanız ve çobanımız var.

Biri sizi güdüyor siz bir türlü güdelenemiyorsunuz. *http://elestirelpsikoloji.org/eleps/eleps/sevgiliyoldaslar.html

~ tarafından mahmutpakdemir 07/06/2010.